Costa Blanca a la Dennis&Ellen (2018)

160 km prachtstrand en een mega drukke toeristische kust maar het kan ook anders.... 
Costa Blanca a la Dennis&Ellen

Als de zon☀️ de koele nacht laat verdwijnen nemen we in Alicante de kustweg N332 richting Valencia. Onze kans om op zoek te gaan naar piraten strand helaas omdat de middeleeuwse toren in Campello niet open is. Dan maar direct door naar het kleine havenstadje met de naam vrolijk dorp ‘La Vila Joiosa’. Er is daar een perfecte stop voor ons als chocoladefreaks 🍫, het Valor chocolademuseum en fabriek. Bij aankomst blijkt dat de familie Valor pietje precies is want we missen de Engelstalige tour op 1 minuut. Ach dan maar met de Spaanse tour mee (komt de Spaanse cursus van 8 jaar geleden toch nog van pas😉). De chocolade geur hangt op het hele terrein en doet ons watertanden. Nadat we eerst de herkomst van de cacaobonen en de vroegere productie zien volgt de moderne fabriek van nu. Naast mij hoor ik Dennis goedkeurend zeggen; zo die kabels zijn netjes gebundeld en kijk een FANUC robot😆. Als we na de proeverij naar de auto lopen hangt de intense smaak van de Valor chocolade nog in onze mond.

Eenmaal weer op de kustweg laten we Benidorm links liggen (leuk weetje, na Londen en Parijs heeft Benidorm de meeste hotelbedden van Europa) en zetten we koers naar Altea. De bergen lopen hier door tot in de zee 🌊 dus vele tunnels en bruggen brengen ons in dit lieflijke witte kustdorpje. Aan de gezellige boulevard geeft de overheerlijke tomatensoep met pesto ons de energie om naar boven te klimmen. Via smalle straatjes, heel veel trapjes en schattige witte huisjes komen we boven aan bij de kerk waarvan de blauwe koepel prachtig schittert in de zon.

Na Altea krijgt Dennis de kans om als een echte coureur ruim 100 haarspeldbochten te rijden en klimmen we van zeeniveau naar anderhalf kilometer hoogte. Behalve een paar ambitieuze wielrenners 🚴🏻‍♂️ (respect) komen we nagenoeg niemand tegen. In de verte doemt ons einddoel van vandaag op. Het 11e-eeuws Moors Kasteel 🏰 ligt spectaculair op een mega steil rotspunt in Guadalest. Ok, toegegeven, hier zijn we niet meer alleen maar de spectaculaire ligging en het ansichtkaartwaardige dorp zijn zeker een bezoek waard. 

Dezelfde slingerweg terug sluiten we af met een kolonie grappige flamingo’s die op de zoutpan afkomen. Bij de kust rijden we voldaan weer terug naar Alicante. Wat fijn dat er langs deze mega toeristische kust toch nog steeds van die heerlijke relatief rustige plekken te vinden zijn.